GECE YUZLU ?NSANLAR
Gece yuzlu insanlar degil.. bana HAYATI HAYAT yapan tebessumler verin.(( uykusuzluguma sahit uzak cakal sesleri.. yanmisligima sahit bir damla gözyasimi sirtlayip hayata bir anlam verecegim sarkilara kosarim..., cocuklugumuz...bir cani gibi ellerini karanliklara bulayan kötu kabuslarla da gecse... icimizde ki cesaretler di aslinda bizlere tebessumleri ögreten.... ve de hic bir zaman uzulmedik bizlere hediyeler getirmeyen Noel babalara...!! Noel babalar...!!! istedigimiz aslinda oyuncaklar falan degildi... sadece bir parca baba sevgisi... bir parca anne sefkati.. bir parca da tebessumdu...
Ama olmadi..:(((( ne hayal seydi tum bunlar.. dun ellerimizin kirlerine dagilan "yarim dunya" misketler yerine simdilerde yuregimize saplanan göz yaslarimiz vardi.. biraz umut... biraz tebessum.. biraz aglamakli agitlar... ama yoksullugun yokluguydu aslinda sirtimizda ki hancerler.. yaralandik...
ilk kez hissetmiyorduk bir yagmurun islakligini... ilk kez hissetmiyorduk bir karin soguklugunu... bizler aslinda biraz yagmur biraz kar biraz da YOKSULLUGUN COCUKLARIYDIK... bir babanin geldigi gundu yagmurlar... ve de bir babayi kaybettigimiz gunlerdi karlar.. sokuldugumuz karanliklar bizlere biraz olsun kayan yildizlar getirmedi.. ve de bir kez olsun dusmedi göz yaslarimizin ulkesine.. hep baska diyarlarin yabanciliklarina kayboldu... anlamsizdi iste.. anlami olmayan bir anlamsizlik..!!!
ruyalarimiz gecelere karisik... ruyalarimiz beyaz ulkelerin renkli duslerine kusmus gibi titrek...solgun bir yuzumuz.. mat bir dunyanin insanlari olmak istemiyorduk... yuzumuz karanliklara dolanmasin... yuzumuz sislere karismasin... susmasin... cigliklar koparmasin... savrulmasin bir ucurum kenari... ama olmadi..:(((
birileri geliyordu dunyaya... birleri diger taraftan terk ediyordu bu anlamsiz dunyayi... ve butun olanlara bir anlam vermek icindi cabalarimiz...yedi renkli yuzumuze hayretler takan bir toplumun oldugunu gec anlamdik.. bir kör kursunun ecel turkuleri arasinda besteledik sarkilarimizi...ve genzimize yagan kan kokulariyla aglamak istemiyorduk... her gecesi sabaha... her sabahi aksamlara kosan analarin agitlariyla susuyorduk... gözyaslari olan babalarin ogul kaybetmislikleriyle bestelemek istemiyorduk bu sarkilari... cocuklugumuzun en zalim gecelerine damlayan kanlar arasinda bugulaniyordu bu camlar... ve siziyordu iste..huzun.... keder...ve de susmayi ögrenmenin en tanimsiz duygulariydi icimizde ki karisikliklar... aslinda cok sey istemiyorduk... aslinda cOKKKK sey istiyorduk.. özgur bir dunya diliyorduk... gecesinde kursunlarin ucusmadigi..analarin aglamadigi... babalarin ince sakal kederlerinin olmadigi... Anlamsizdi iste... anlamsizdi...ben guler yuzlu insanlarla buyuyemedim... en yakin arkadasim bir kursuna gitmis ne yazar... dun ekmegimizi bitiremedigimiz gunun bir gun sonrasi tas altinda saklayamadik... kurudu iste... kurudu... bitiremedik ekmekleri... anlamsiz bir dunya icinde son bir tebessumdu iste gözleri... ertesi sabahin agitlariyla uyanmak... gözleri derin bir sonsuzluga kayan bir babanin ayakta kalmasini izlemek agir bir psikolojiydi.. sirt sirta caldigimiz elmalar ... simdiler de agaclar yapraklarini dökuyor... eskiyip ömur tuketiyor ne yazar.. kol kola gezdigimiz arkadas iste...biz yaaa.. biz..:((( aklima gelmesi... tam 7 yil sonra... o anlari bir daha yasamak... diken diken olan tuyler.. ortaligi dagitmak gibi bir istek.. vurmak... kirmak... dökmek.... bagirip cagirmak iste..ama olmadi... SUSMAYI ÖGREND?K.... bunlari yazmak.. bir daha yasamak.. bir daha... bir daha... sonra hic bir sey olmamis gibi yasayan kötu bir zamanin cirkef ortaminda... bir kez daha cocuklugun ulkesine... adinin Hasret oldugu insaninin adini hatirlamak... tas altinda kuruyan ekmegi hatirlamak... sonra ölumunu... sonra cansiz bedenleri ... kursun seslerini... cigliklari... analari... anlamsiz suratlar tasiyan babalari.... silah seslerini.... SAVAsLARIN cocugu olmak... olagan ustu bölgesinde buyumek... adini bilmedigin binlerce delikanlinin ölumunu izlemek... VE DE ÖLuM G?B? TANIMSIZ B?R KURTULUSU D?LEMEK... ben ,ben.. ben ölumu diliyorummmmm..’!!!!!!!!!!!!
simdi son bir kibrit.... simdi karanliklar icersinde uzayan bir gölgeye aldanmadan son bir kibrit yakmak yazdigin yazilarini... son bir kibrit alevinde hatirlamak, icindekilerini … bir bir yargilamak...ve de kiyasiya kosmak karanligin en yalniz sokaklarina... nefes nefese kalmak... neden di... kimdi... kimlerdi...
gece yuzlu insanlar degil.. bana HAYATI HAYAT yapan tebessumler verin.
Çıktı Al
Yorum Ekle
Arkadaşına Gönder
Favorilere Ekle
Açılış Sayfası Yap
Bağlı Durumu: 
